නාදුනන්නී

මා නුඹද නුඹ මාද දැනසිටියත් තවම මා ආගන්තුකයෙකි නුඹට

ඉතින් නුඹ මට නාදුනන්නියකි

කලකින් හමුවන නුඹේ ප්‍රහර්ෂය අප සමීපතයින් කලත්

නොදනිමි මා අපගෙ පරතරය

පුදුමයි මට නුඹේ ඉවසීම

මගෙ දඟවැඩ නුඹට ගානක්වත් නැත

"මං ඕවා ගනන් ගන්නෑ  අනේ" කියා

නුඹ තොදොල් බසින් කීවිට

නුඹ මට මේතරම්ම සමීපදැයි නොවැටහේ

විටෙක නුඹ නිශ්ශබ්දය

පාලු බිංගෙයකටද වඩා නුඹේ ආත්මය ගුප්තය

තවත් විටෙක නුඹ සිනහා මවයි

ඒ පාලු බිංගෙයම දෙවනත් කරන කෝච්චියක්  ලෙසින්

නාදුනන්නියේ  මා කෙසෙ නුඹ තේරුම් ගන්නද?

ඉතින් නාදුනන්නියේ පැනයක් ඇත මට නුඹෙන් විමසීමට

"මා නුඹේ කව්ද ?"

වෙනකෙකුගෙ අතහිමි නුඹට කොයින්ද පිළිතුරක්?

ඉතින් නාදුනන්නියේ මා සැමදා ආගන්තුකයෙකි නුඹේ ජීවන මංසලට